Amaiera

Etiketarik gabe Permalink 0

Pospolo bat pizten denean bezala, flax, gaueko zerua argitu zen istant batean zarata isil izugarri batek jarraituta; sortutako dardarak zorua zeharkatu zuen batetik bestera bere oinak korapilatu arte. Txakurrak zaunka hasi ziren, inoiz baino gehiago, sekula ez zituen horrela zaunka entzun… eta bat batean, zup! Isiltasun osoa, totala… xuuuuu… Amaiera.

Iruskinik gabe

Iruzkina uztea

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude


*

Gune honek Akismet erabiltzen du zaborra murrizteko. Ikusi nola prozesatzen diren zure erantzunen datuak.