insomnioa

Etiketarik gabe Permalink 0

Begiak ixten ditudan bakoitzean aurpegiak ikusten ditut. Ezagutzen ditut ikusten ditudan aurpegi horiek. Ez dira itzal edo oroitzapen lausoak. Aurpegi osoak dira, tematiak, argitsuak nire betazalen itzalpean. Bata bestearen atzetik agertzen dira, ilaran, inoiz esaten ez duten zerbait esateko zain. Insomnioa. Hasieran kasualitate hutsa zela pentsatu nuen. Gau txar horietako bat. Garuna oroitzapenak antolatzen. Baina gauak ...

Xanti Zintzarri

Etiketarik gabe Permalink 0

Norbaitek zintzarri bakarti hura entzun zuen lehen aldi hartan, ardi galdu bat zela pentsatu zuen. Urrunetik zetorren hotsa, laino eta lanbro artetik. Tintin-hots motel bat, ardia noraezean ibiliko balitz bezala. Haren bila abiatu zen, baina larreetara iritsi zenean ez zen ardirik ageri. Zintzarria, ordea, urruntzen ari zen berriro, mendi aldera. Inguruko artzainek zintzarri hura Xantirena zela zioten. Aspaldiko ...

Gudaberria

Etiketarik gabe Permalink 0

Udaberriak toki gutxi hartu zuen albistegi eta egunkarietan. Guda berriko tiro sikuek eta harrotutako lurraren usain sarkorrak ordezkatu zuten. Hala ere, krabelin gorriak lubakien artean ernaltzen hasi ziren; beldurti hasieran, bere kolore gorri argitsuaz lotsatuta bezala. Ikerrek ikusi zituen burua parapetotik agertu zuen goiz batean. Hiruzpalau segundoz ahaztu egin zuen gerraren erdian zegoela. Haurtzaroko herriko soroak ...

Ordu txikietako autobusa

Etiketarik gabe Permalink 0

Ordu txikietan hartu nuen autobusa ozta-ozta. Garai horietan gutxi izaten gara. Ezagunak kasi. Ia betikoak alegia. Gutxinaka, ohi bezala, guztiak jaisten joan ziren gidaria eta ni bakarrik gelditu arte. Ni atzealdean nindoan, leihoan begirada galduta, pentsamendu hutsetan murgilduta. Bat batean nire geltokia pasatu genuela konturatu nintzen, non gindoazen ez nekien, sekula ez nintzen nire kaletik ...

Okerrena

Etiketarik gabe Permalink 0

Okerrena ez zen gauzak gertatzea. Okerrena horien berri izatea zen. Hori nire izena ez zeraman postontziko gutuna ireki nuenean ikasi nuen. Ez zen niretzako. Helbide zuzena ere ez zeraman. Solairua eta abizenak soilik. Gureak. Hasieran ez nuen irekitzeko asmorik. Zin dagit.  Barruan esaldi bi baino ez. “Ezin dut horrela gehiago jarraitu. Esaiozu zuk ausartzen bazara”. Ez zekarren sinadurarik. Edozer esan zezaken. ...

Azken nahia

Etiketarik gabe Permalink 0

Itsasoa ikusi nuen azkena asteko zein egun zenik ere ez nekien; sinatutako baimen batekin, bi orduko epearekin eta bi “bizkartzain” beldurgarrien laguntzarekin. Funtzionarioek hondarreraino lagundu ninduten eta hantxe geratu ziren, zelatan. Nik bakarrik egin nuen aurrera. Itsasoak ez zuen orrorik egiten goiz hartan. Arnasa hartzen zuen. Erraldoi. Axolagabe. Zapatak kendu eta aurrera egin nuen itsasoko urak ...

Pailazo apal baten balada tristea

Etiketarik gabe Permalink 0

Sudur biribil eta gorri deigarria aurpegiaren erdian itsatsita eraman arren, ikusezina zen besteen begietara; baten batek berekin estropezu egin arte. Orduan barkamen eskeak zetozen, eskua bularrean, begirada galduak errua nori bota bila. Inork ez zuen ikusten, baina guztiek nabari zuten bere enbarazua. Hasieran lotsa zela pentsatu zuen. Gero bolada txar bat. Agur egin eta erantzunik ez. ...

Klara

Etiketarik gabe Permalink 0

Kale zaharreko 24 zenbaki inguruan dagoen tabako denda eta loradenda artean dagoen atariak ohartu gabe zahartzen diren tokien neke itxura zuen. Barrura sartu eta zapaiko bonbillek dar-dar egiten zuten, baten bat etengailuarekin jolasean balego bezala. Batzuetan indarrez egiten zuten distira, besteetan erabat itzaltzen ziren eta ataria ilunpean geratzen zen bere ohiko hezetasun usaina areagotuz. Inork ez ...

Idazle arrakastatsu baten iruzurra

Etiketarik gabe Permalink 0

Idazle arrakastatsua zen. Hainbat hamarkadetan liburu dendako apaletan salduenen artean beti. Baina nekatuta zegoen arrakastaz. Arrakasta itsuaz. Bere irakurleen miresmena ezbaian jartzea erabaki zuen. Koma eta puntu eta koma guztiak txalotzen zizkioten eta nekatuta zegoen hartaz. Zalantzak zituen gizon bat izango ez balitz bezala goresteaz. Horrela ba, gau batean inoizko nobela txarrena idatzi zuen. Nobelarik ...

Santxoeneatarrak

Etiketarik gabe Permalink 0

Santxoenetarren etxearen erauzketa ez zen makinak iritsi zirenean hasi, ezta hesiak eta aldamioak altxatu zituztenean ere. Askoz lehenago hasi zen. Portaleko atea goizero ireki eta ixteari utzi zionean hasi zen, hautsa oinatzak estaltzen hasi zenean, beheko suaren ondoan beste inor eseri ez zen unean. Etxe hark herria hazten ikusi zuen, ez zaharrena zelako. Elkarbizitza, topagune, ...