Urte erdia joan zaigu ia. Ez dakit nor den denboraren kudeaketaren arduradun, baina argi dago bi minutuero beste bat jaten duela. Izugarrizko energiaz sartu ginen urtarrilean. Oroitzen? Pertsona berriak ginela ematen zuen. Horrelakoak esaten zituzten pertsonak: -Aurten antolatu egingo naiz! -Gehiago irakurriko dut! -Hobeto egingo dut lo! -Gutxiago gastatuko dut. -Behar ez ditudan gauzak interneten erosteari utziko diot. Norbaitek entzun izan bagintu, esango ...

Egunero bezala idazteko ordua zuen. Baina itxuran, burua lehor geratu zitzaion. Koadernoa ireki eta orrialdeak ez zeuden txuri: hutsik baizik. Okerragoa zen hori. Txuri egoteak aukerak zabaltzen zituen. Hutsik kontzeptu ezkorra zen ordea. Modu klasikoa probatu zuen: leihotik begiratzea itzal handiko idazlearen keinuaz. Hamar minutu geroago aurkikuntza bakarra egin zuen, bizilagunak berak baino okerrago esekitzen zituela ...

Ezin zuen gezurrak esatea ekidin. Ezinezkoa. Nahi gabe ere gezurrak esaten zituen. Lotan gezurrak, ur azpian gezurrak, mutu ere gezurretan. Ez zuen ospe onik bizilagunen artean. Inork ez zuen sinesten. Behin tximista batek jo omen ziola eta ordutik bere itzalak metro bat atzetik jarraitzen ziola; sagarra begiak itxita janez gero burua handitzen zela. Jendeak begiak jiratu ...

Batzuetan uste dugu zerbait oroitzea, kontatu ahal izatean datzala. Data bat. Toki bat. Gela bat deskribatu ahal izatean, ahots bat, gertakizun zehatz bat. Baina badira gauza batzuk irudiak desagertu baino haratago irauten dutenak. Hitzik gabe bizirauten dutenak. Nik ez dut aita oroitzen, txikiegia nintzela hil zen, eta geratzen zaizkidan oroitzapen bakar horiek zalantzak ditut benetakoak izango ote diren. Agian ...

Ostirala zen. Azoka eguna. Ostiralero bezala aste osorako barazkiak erostera hurbildu nintzen. Guztia normal gizon hura pepinoa aztertzen ikusi nuen arte. Gehiegizko arretaz eusten zuen. Elezaharretako ezpata bat aukeratzen balego bezala. Alde guztietatik begiratzen zuen. Atzetik, aurretik, goitik, azpitik. Lodiera, zuzena edo okerra zen, pisua. Eta halako batean pentsamendu batek harrapatu ninduen. Pentsamendu lizun bat zen. Oso lizuna. Hain ...

Legazpin burdinak eta euriak belaunaldi desberdinen taupada erakutsi dute, eta bada beste taupada bat aurkezpenik behar ez duena. Nahikoa da bere izena aipatzea. Gurrutxaga. Hirurogeita bost urte ez da zenbaki bat. Geruzak dira. Dagoeneko ez dagoen aspaldiko ke geruza, ospakizun txiki haietan kristalezko edalontzien zarata barraren kontra, itzuliko ez diren haien omenezko isilune partekatuak. Taberna ez ...

Ostiral arratsaldean, kotxean abiatu zirenean, ez batak eta ez besteak ez zuen esan astebururako azken asteetan buruan zerabiltzatena. Berak zehatz mehatz antolatu zuen asteburua: etxetxo bat kostaldean, larunbaterako jatetxe xarmagarri batean afaltzeko mahaia, igande goizerako ibilaldia itsaslabarretik. Aurreikusita zuen noiz esango zion esan beharrekoa: larunbateko afarian, postrearen ondoren, itsaso iluna kristalen atzean, haizeak olatuen burrunba estaltzen ...

Begiak ixten ditudan bakoitzean aurpegiak ikusten ditut. Ezagutzen ditut ikusten ditudan aurpegi horiek. Ez dira itzal edo oroitzapen lausoak. Aurpegi osoak dira, tematiak, argitsuak nire betazalen itzalpean. Bata bestearen atzetik agertzen dira, ilaran, inoiz esaten ez duten zerbait esateko zain. Insomnioa. Hasieran kasualitate hutsa zela pentsatu nuen. Gau txar horietako bat. Garuna oroitzapenak antolatzen. Baina gauak ...

Norbaitek zintzarri bakarti hura entzun zuen lehen aldi hartan, ardi galdu bat zela pentsatu zuen. Urrunetik zetorren hotsa, laino eta lanbro artetik. Tintin-hots motel bat, ardia noraezean ibiliko balitz bezala. Haren bila abiatu zen, baina larreetara iritsi zenean ez zen ardirik ageri. Zintzarria, ordea, urruntzen ari zen berriro, mendi aldera. Inguruko artzainek zintzarri hura Xantirena zela zioten. Aspaldiko ...

Udaberriak toki gutxi hartu zuen albistegi eta egunkarietan. Guda berriko tiro sikuek eta harrotutako lurraren usain sarkorrak ordezkatu zuten. Hala ere, krabelin gorriak lubakien artean ernaltzen hasi ziren; beldurti hasieran, bere kolore gorri argitsuaz lotsatuta bezala. Ikerrek ikusi zituen burua parapetotik agertu zuen goiz batean. Hiruzpalau segundoz ahaztu egin zuen gerraren erdian zegoela. Haurtzaroko herriko soroak ...