Continue Reading" />

Tranpari tranpak

Etiketarik gabe Permalink 0

Gogoan dut etxea erosi genuen garaia. Zalantza askoren ondoren azkenean erabaki genuen. Hirugarren pisu bateko apartamentu bat zen, txikia, baina gainean estrategikoki kokatuta zuen ganbarari esker, neurri txukuneko etxe bihurtzen zen. Etxe barruko banaketa egiterakoan hainbat eskaera egin genituen, eta iritsi zen arkitektoa eta udaleko aparejadorearekin biltzeko unea. Haren baimena jaso behar zuen gure etxe berriaren banaketa planoak.

Aparejadoreak etxeko arkitektoak marraztutako etxeko planoak goitik behera begiratu zituen. Bileran udaletxeko aparejadorea, etxeko arkitektoa eta ni neu.

Betaurrekoak sudurraren azken koxkorrean zituen aparejadoreak. Arkitektoak “lasai egon” esaten zidan irribarrearekin. Izan ere, hirugarren pisu hura erosi bagenuen, goiko ganbara eskailera batekin bat egiteko aukera ematen zigulako zen.

-Hemen logela jartzen al du? Hau ez da posible, parte hau ez da habitagarria. Parte hori desagertu egin behar da.

-Desagertu? Nire etxearen erdia da! –urduri jarri nintzen.

-Ba zure etxetik goiko ganbarara dagoen zulo hau estali egin beharko duzue udalaren onespena nahi baduzue.

Nire lehen instintua lepora jauzi egitea izan zen. Nire arkitektoaren eta udaleko aparejadorearen eztabaida korapilatsu baten ondoren arkitektoak konponbidea aurkitu zuen.

-Eta logela jartzen duen horri beste izen bat jarriko bagenio? Planoan izena aldatu eta kito!

Aparejadoreak jakin minez begiratu zion. Nik flipatuta eta akojonatuta etxe erdia “ezabatu” nahi zidatelako.

-Zein dira kokagune horretarako onartzen diren erabilpenak?

-Komuna izan daiteke, bodega bat…

-Bodega bat? -Galdetu zuen arkitektoak zurtuta.

-Bodega bat. –erantzun zuen irmo aparejadoreak.

-Beraz, logela jartzen duen tokian bodega ipiniko balu, planoak onartuko zenituzke?

-Bodega? –esan nuen nik. Ez nekien hura egiazkoa zen edo nire gidoi absurdoetako bat zen. –Nork sinistuko du ardoa teilatupean, udan 30 gradutan gordeko dudala?

Eskerrak ez ninduten entzun. Beraien bodega hura burokrazia hutsa zen. Ardoa erabat teorikoa. Beraiek ez zuten nire hizkuntza literarioa ulertzen eta nik ez nuen beraien hizkuntza literalki irreala ulertzen. Udaleko aparejadore nazkanteak aurpegiko muskuluak lasaitu zituen, Nire etxea bitan banatu nahi zituen horma erori zen. Leihoak bere tamainan geratuko ziren, eskailerak bere lekuan jarraituko zuten. Hori bai, ordutik etxeko bodegan egiten dut lo. Topa!

Iruskinik gabe

Iruzkina uztea

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude


*

Gune honek Akismet erabiltzen du zaborra murrizteko. Ikusi nola prozesatzen diren zure erantzunen datuak.