Iratzargailuak tiro bat jo zidan. Goizeko seiak ziren, eta ohituta nengoela uste banuen ere, goiz horretan unibertsoak jarri zidan gustu txarreko lehergailu bat izan zen hura. Begiak itxi nituen; itxaropena nuen, iratzargailua, nire arreta faltagatik minduta, isildu egingo zela. Eta ez, jakina. -Bost minutu gehiago… -esan nion marmarka burua moztu aurretik errukia eskatzen duenaren ahotsaz. Ordulariak, bihotz ...

Lur azpian sustraia lo dago. Haziaren antzinako taupada gordetzen du, euriaren ahotsa, jatorriaren dardara. Zuhaitza zerura begira dagoen bitartean, berak memoriari eusten dio… Dantza pauso-segida bat baino harago doa. Dantza herri oso baten taupada da. Ez da eszenatokietan jaiotzen, ez eta neurtutako koreografietan ere; plazetan baizik, bideetan, musika irribarreekin nahasten den tokietan. Dantza, ondoan zurekin ari ...

Mundua lekuz aldatu izanaren sentsazioaz esnatu nintzen. Ospitalean esnatzea izenik gabeko toki batera itzultzea bezala izan zen. Ez nekien zenbat denbora egon ote nintzen lokartuta, ez nekien ametsik egin ote nuen ere. Sentsazio bat bakarrik: gorputzaren pisua, zuriegia zen argia leihotik sartzen eta inguruko makinen hotsa. Segundo batzuk behar izan nituen non nengoen ezagutzeko, zergatik ...

Goiz hartan, eguzkia esnatu aurretik irten zen etxetik. Herria lo zegoen oraindik, eta farolen argi laranjek gaueko euriak sortutako putzuetan egiten zuten isla. Makulu lanak egiteko makil ihar bat lurretik jaso zuen, eskuarekin garbitu eta eliza ondoko bidea hartuta mendi muineraino abiatu zen. Buruan zerbait ostikoka hasten zitzaionean egin ohi zuen bidea zen hura. ...

Atea kolpean itxi zen. Ate hotsak ohikoa baino sakonagoa zirudien. Oihartzuna airean zintzilik geratu zen; pasabideak zeharkatuz, argazkien markoak laztanduz. Hainbestetan, barreak, eztabaidak eta konfidentziak jaso zituen sofaren larruan pausatuz. Bikotea ez zen mugitu, atearen ondoan, isiltasun berri horri adi. Urte askoren ondoren ez zen etena, protagonista zen. Ez zegoen tristurarik, ez eta poztasunik. Beste ...

Youssefek hantxe jarraitzen zuen, zutik, porlanezko bloke baten gainean, denborak han iltzatu izan balu bezala. Airean errauts usaina zegoen, burdin errearena; eta garai batean ahotsak gordetzen zituzten hormek orain hautsitako eskeletoak ziren. Gerra aurpegirik gabeko pizti baten antzera pasa zen bere kaletik, ateak, memoriak eta kantuak erauziz. Ordutik guztia geldik zegoen, haizeak dantza arazten zuen ...

Itsasargia beti izan zen etxe bat baino gehiago: harrizko taupada bat zen, bere argiaren buelta bakoitzean arnasa hartzen zuen suzko begia. Han jaio zen, han ikasi zuen denbora bristadatan zenbatzen, olatuen marmarrean itsasoaren eta lurraren antzinako ahotsa ezagutzen. Itsasargiak hazten ikusi zuen mareak hazten diren moduan: hasieran lotsati, ausart ondoren, halako batean beste ur batzuei lekua uzteko ...

Aizkorri mendikatearen magalean, lainoa sartzen ari da. Unaik sua piztu, eta eguna lurrunaren arabera neurtzen du. Artzaina da, aita eta amona izan ziren bezala. Gazta egiten du ardi latxa esnearekin, jakina. Baina Unaik badu eragozpen txiki bat: laktosarekiko intolerantea da. Hala izanda ere, berak amona eta aitaren pausoak jarraitu nahi zituen eta gazta egiten du. ...

Gaueko tren bateko korridorean nabaritu nuen lehen aldiz begirada bat, astintzen ninduen objektu astun bat balitz bezala. Nire gainera jausten sentitu nuen, nire sorbaldan ipiniz, burua berea ez den buruko batean jartzen duenaren gisa. Ez nuen inor ikusi. Begi baten isla ikusi nuen soilik leiho batean, han norbait zegoen, atzerago, ezer esan gabe begira. Begiratzea ...

Goizero seietako esnatzen da, ordutegi biologikoak behar bezala lana egiteari aspaldi utzi bazion ere. Esnatu eta geldirik egoten da, barne eguraldi parte bat bailitzan hezurrak zeharkatzen dioten karraska abesbatzari adi entzunez: belaunak lainotuta, zeharkako haizea aldakan, euria iragartzen duen eskumuturreko dardara arina. Ez dago gaixo, inoiz ez da egon, argi uzten dio bere buruari, eta ...